Post Top Ad

7 Ocak 2016 Perşembe

ANNE İŞiNİ BIRAKIP BENİ SEVER MİSİN?

Sürekli koşturuyor, birşeylere yetişmeye çalışıyoruz. Sabah erkenden uyanmalar, çocuklarla yapılan hızlı bir kahvaltı, okula bırak ve işe yetişmeye çalış... İş yerinde stresle başa çıkmaya çalışırken, bir yandan da çalışan anne sendromuna girip, çocuklarım yemeğini yedi mi? Okuldan geldi mi? diye kendi kendini sorgulamaktır annelik.Yorgun eve gelirsin, masum yüzlü meleklerini görür görmez tüm yorgunluğun geçer de...Birden aklına gelir yemek yapılacak,dersler kontrol edilecek, ev hızlı bir şekilde toparlanacak.Herşeye yetişmeye çalışırken; bir soru gelir;  Anne işini bırakıp beni sever misin? dinler misin? diye... İşte orda vijdanın sızlar, kendini suçlamaya başlarsın. Sarılırsın canının içine.Tutarsın minik ellerinden, bakarsın gözlerinin içine.Keşke hep seninle ilgilensem, işe gitmesem, derken bir cevap gelir...
Annecim, seni anlıyorum. Bizim için çalışıyorsun.Tek isteğimiz herşeyi bırak, akşamları  bizi sev.  Yarın yine işe gidersin... 

   Hayatın koşuşturması, herşeye yetişme çabası sevdiklerimize, sarılmamızı, öpmemizi engellememeli... 
 Zaman çabuk geçiyor, sevdiklerimize daha sıkı sarılmalıyız.
Ocak 07, 2016 / Yazar : / 24 Yorumlar

24 yorum:

  1. Okurken gözlerim doldu, ne kadar doğru ve güzel yazmışsınız... Sevgilerimle

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bende bu konuda çok hassasım. Uyurken kokularını içime çekiyorum. İçten yorumunuz için teşekkür ederim.

      Sil
  2. Çalışan anne çocuğu olmak nasıl bir şeydir iyi bilirim. Eve geldiğimde bana kapıyı o açsın, anahtarla girmeyeyim içeri. Tek istediğim bu. 20 yaşına geldim ama bazı şeyler hep insanın içinde kalıyor

    YanıtlaSil
  3. Biz daha şanslı büyüdük bu konuda .Annemiz açardı kapıyı,gülümsemesi ile ısıtırdı içimizi.Haklısın canım şimdiki nesil çalışan anne özlemi duyuyor malesef.Dar zamanlar da,sınırlı paylaşımlar...Sevgiyle kalman dileğimle:))

    YanıtlaSil
  4. Stres... iş... ne boş... :)

    YanıtlaSil
  5. Cocuklarla bol bol oynamaya calisiyorum zaman en önemli sey cünkü. Bazen kisitli olabiliyor maalesef.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bende elimden geldiğince, kızlarımla etkili,sevgi dolu vakit geçirmeye çalışıyorum. Dediğiniz gibi.zaman bazen yetmiyor...

      Sil
  6. Çok etkilendim yazınizdan çalışan bir bayan olarak ne zaman çocuk planı yapsam aynı düşüncelere kapılıyorum. Eminim çok tatlı yanları da vardır ama çocuğun anneye olan ihtiyacı benim içimi yiyor. Bakalım ben ne yapacağım. Siz ve tüm çalışan anneleri tebrik ediyorum. Kolay gelsin inşallah bana da kısmet olsun diyorum bir taraftan da😊

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Rabbim sizede sağlıklı,hayırlı bir evlat nasip etsin.Zaman zaman kendimi suçlasam da, buna çalışan anne sendromu deniyor:) kızlarıma ayırdığım vakitlerde onlarla çocuk oluyorum, gülüyorum,oynuyorum.Bu beni biraz olsun rahatlatıyor.Siz de en güzel şekilde hem çocuğunuza bakar, hemde çalışan bir anne olursunuz bence:) Sevgiler

      Sil
  7. Ne kadar zor birşey çocuğun yerine kendimi koyuyorum haklı :( Annenin yerine kendimi koyuyorum oda daha iyi bir gelecek sunmak için onlara çabalıyor :( Allah kolaylık versin...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin canım cümlemize Allah kolaylık versin.Sevgiler...

      Sil
  8. 10 yıldır çalışarak 2 çocuk buyuttum hala da büyütüyorum :) aksaları yemekten sonra sofra bile toplamam onlar uyuyana kadar tüm vaktim onlarındır başka türlü açığı kapatamam varsın ev dağınık olsun çocuk büyütmek zor iş

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gülşahcım, bende on iki yıldır çalışıyorum.İşe gitmeye, herşeye yetişmeye çalışmaya insan belli bir süre sonra alışıyor.Bizde küçük zamanlarda, büyük sevgiler yaşamaya çalışıyoruz bu zaman da.Rabbim herkesin yardımcısı olsun.Sizi de tebrik ederim.Çalışan anne olmak ve zamanı doğru kullanmak büyük başarı:) Bende ev dağınık olmuş çok umursamıyorum.Onlar uyuyunca nasılsa toparlayacak gücü veriyor Rabbim.Sevgiler dilerim.

      Sil
  9. Cok guzel yazmissinz gercektenn bu arada blogunuzu takibe aldimm blogumada beklerimm

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bloguma hoşgeldiniz:) Hayatın gerçekleri, duygu yoğunluğuna göre bazen cümlelere yansıyor:) Beğenmenize sevindim.Blogunuzu hemen ziyaret ediyorum.Sevgiler.

      Sil
  10. zor ama dediğiniz gibi hayat bazen bunu gerektiriyor.Kolaylıklar diliyorum tüm çalışan annelere..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoşgeldiniz bloguma:) Güzel dilekleriniz için teşekkür ederim.Sevgiler...

      Sil
  11. Günümüzde yaşam şartları insanların sevdikleriyle geçireceği zamanı kısıtlıyor. Bu yüzden fırsat buldukça onlarla vakit geçirmeye çalışmalı ve o anların tadını çıkarmalıyız.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle öyle... Bir saniye sonra ne olacağımızı bilemezken, sevdiklerimize sıkı sıkı sarılmalıyız:) Güzel yorumunuz için teşekkür ederim.

      Sil
  12. O durum çalışmayan anneye de oluyor maalesef. Çocuklarımız öncelikli olacağı bir zaman dilimi mutlaka Olmalı gün içinde.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çalışan anne daha fazla suçluluk hissediyor sanırım.benim için zamandan çok kaliteli, sevgi dolu zamam geçirmek önemli.Değerli yorumunuz için teşekkürler.sevgiler

      Sil
  13. Çok güzel bir yazı olmuş yavrum.Ama hayat insanı bazen mecburiyetler nedeniyle yavrularının gelişim süreçlerini kaçırabiliyor.Ama lütfen üzüntü yapmayın.Hele kendinizi hiç suçlamayın.Sevgilerimle.Ece ablanız:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim değerli yorumlarınız için:) Sevgiler dilerim:)

      Sil

Post Top Ad